Delikanlı, Özür Dileriz

• Namaza başlarken sanki biz zamanında hiç zorlanmamışız gibi seni full çekmeye zorladık.
• Tuğlaları üst üste koymana izin verecek bir rahatlık sunmadık sana.
• Yakaladığın namazlara köreldik de, kaçırdıkları için yazıklar ettik.
• Namaza alışırken ayağının dolanabileceğini, yürürken düşebileceğini hesaba katmadık. İçindeki tereddütleri ciddiye almadık.
• Kendi kendine sorduğun sorulara hiç yokmuş gibi sağırlaştık.
• Elbette ki lüzumsuz gelecekti sana namaz en başında.
• Başımızı ellerimizin arasına alıp bir kaç dakika olsun düşünmedik:
• Öyle kolay değil ki arzulamak hiç alışık olmadığını?
• Öyle hemen oluvermez ki hiç tanımadığını yanına yoldaş eylemek?
• Kim susamadan su içer ki?
• Kim acıkmadığı yemeğe iştah duyar ki?
• Mecbur tuttuk seni… Başka yolu yok! dedik. Mecbur olmasına mecburdur namaz.. Yalan yok; farzdır. Dinin direği. Gözümüzün aydınlığı!
• Teşekkürlerin en güzeli.. Minnettarlığımızı ifade etmenin en şık, en zarif yoludur namaz!
• Kulluğumuzun en somut biçimi… Elle dokunulur, gözle görülür bir teşekkür zirvesidir.. Sormadık kendimize: Zorla mı teşekkür eder insan?
• Zorunluluk olarak takdim edilir mi hiç minnettarlık? Gösteremeyince sana Rabbimizin bizi ne kadar çok şeyle sevindirdiğini, içine zoraki minnettarlıklar atmaya kalktık.
• En başta biz hissedemeyince üzerimize hiç hesapsız, hiç sebepsiz, hiç karşılıksız indirilen o iyilikleri, sana da ancak istesen de istemesen yapacaksın diye farzları saydırdık, soğuk ve resmî zorunluluklar listesi içinde sürdük namazı önüne.
• Hiç görmedin ki yüzümüzde nimetlere boğulmanın o şımarıklık neşesini, hiç hissetmedin ki yüreğimizde her sabaha yeniden uyanma sevincini?
• Bizden sana huzur bulaşmadı ki… Bizden sana neşe taşmadı ki…
• Elbette ki sabırsızdır insan… Hele de gençler…
• Biz yaşımızı başımızı aldık, ırmağın öbür yakasına geçtik.
• Durulduk. Sakinleştik. Ama sen! Beri yakasındasın hayatın.
• Hırçın yanındasın şehrin. Kıpır kıpır tenin.
• Duygu kasırgalarında savruluyor saçların.
• Sana varlığın müziğini aktaramadık.
• Namazın yüzümüze tebessümler kattığına tanıklık edemedik.
• Kıldık namazları kılmasına, ama seccadeyi toplarken namazın gerçeğini de bir kenara dürdük.
• Namaz kıldıkça güzelleşseydik, neşelenseydik, incelseydik, sen de imrenirdin bize. Sanki bir büyü var burada diye, sen de sokulurdun yanımıza..
• Namaz dediğin sadece bir gün kılınır demek isterdik sana…
• O da bugündür.
• Bak, dün gitti; yarın da gelmedi.
• Sen sadece bugün kıl, gerisine karışma! diyecek kalenderliği gösteremedik sana…
• Bitmeyecek sandın namazı.
• Yarın, yarından sonra, yarından sonradan da sonra…
• Derken yığıldı üzerine binlerce vakit, binlerce rekat…
• Ezildin kılacağın namazlar altında.
• Şimdiden üşümeye başladın soğukta alacağın abdestlerin suyunda…
• Kulağına fısıldayıverseydik ya Rabbimizin sözünü:
• Ben senden yarının ibadetini istemiyorum ki…
• Bugün kıl, yeter..
• Hatta bu vaktin hakkını ver, yeter!
• Hem sonra, ne biliyorsun, o kadar uzun süre yaşayacağını..
• Belki bitecek ömrün; namazların da bitecek…
• Sana bugün kıldığın namazın ışığı kalacak…
• Rabbin diyecek ki, Madem ki bugün kıldın, yaşasaydın bir ömür boyu kılacaktın
• Bir güne verdiğin namaz rengi, bir ömrüne taşacak; bin ömürlük bir sonsuzluğa taşıyacak seni..
• Sana Rabbini tanıtırken, kılı kırk yarar, ince eleyip sık dokur, mükemmeliyetçi bir imaj çizdik, seni vesveselere saldık, yorduk, kırdık, usandırdık.
• Rabbinin yaptıklarını beğenmeyeceğine inandırdık önce seni.
• Seni sevdiği, sana merhamet ettiği apaçık ortadayken, önce korkmanı istedik Ondan…
• Oysa, insan sevmediğinden korkmaz ki, korkamaz ki…
• Allah’tan korkanlar Onu hakkıyla sevenlerdir,
• Onun kendilerini fazlasıyla sevdiğini bilenlerdir…
• Korkarlar; çünkü o sevgiyi kaybetmek üşütür insanı,
• O kadar sevilmişken yüz çevirmek acı verir insana…
• Kaybedeceği şeyi olanlar korkar!
• Şöyle diyebilmeliydik sana:
• Namaz kılarken Rabbinin sana aferin! dediği haldesin.
• Şöyle de diyebilmeliydik: Namaz kılarken, Rabbinin en çok sevdiği En Sevgilinin (asm) bulunduğu haldesin.
• Sevinmelisin. Sevildiğini bilmelisin.
• Sevildiğini bilip de öyle varmalısın secdelere.
• Bırakıp her şeyi namazın kucağında atabilmelisin hüzünlerini.
• Durdurup oyunları, başından atıp telaşları, en sahici olduğun yerde, en çok onaylandığın halde, namazda, neşelere boğulabilmeli, sevinçlere sarılabilmelisin.
• Özür dileriz delikanlı,
• Bağışla bizi genç hanım.

A. Cem Toprak